Ο ''ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ ΦΡΑΓΚΙ'',Ο ΙΒΑΝΟΒΙΤΣ ΚΑΙ ΟΙ ΤΕΛΙΚΟΙ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ
Στις 4 Ιουνίου 2014,ο Παναθηναϊκός,κερδίζοντας με 82-71 τον Ολυμπιακό στο Ο.Α.Κ.Α,κατακτά το πρωτάθλημα έχοντας στον πάγκο του την σημαία και αρχηγό της ομάδας μέχρι το 2009(χρονιά που αποσύρθηκε από την ενεργό δράση),Φραγκίσκο Αλβέρτη.
Ο ''Φράγκι'' δεν έλειψε ποτέ από το πλευρό της ομάδας.Αφού έβγαλε την φόρμα που φορούσε σαν παίκτης και πριν καλά καλά στεγνώσει ο ιδρώτας από τον τελευταίο του αγώνα,έβαλε κοστούμι αναλαμβάνοντας τιμ μάνατζερ.
Όταν ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος αποφάσισε να απομακρύνει τον Αργύρη Πεδουλάκη από τον πάγκο της ομάδας δεν το σκέφτηκε πολύ.Παρέδωσε τα ''κλειδιά'' στον ''αιώνιο αρχηγό'' παρέχοντάς του ως βοήθεια δύο ''στηρίγματα''.Τον Σωτήρη Μανωλόπουλου,μοναδικό ''επιζώντα'' από το τιμ του Άρτζι και τον Δημήτρη Πρίφτη.Οι τρείς τους έπιασαν δουλειά στις 10 Μαρτίου με στόχο να οδηγήσουν το τριφύλλι στην διατήρηση των κεκτημένων(δηλαδή του πρωταθλήματος για δεύτερη συνεχή χρονιά μετά το 3-0 της σειράς των τελικών του 2013).
Παρ'όλο που ο Ολυμπιακός,με το σκόρ της σειράς στο 1-1,κατάφερε στον 3ο τελικό το μπρέικ της έδρας των πρασίνων,περνώντας από το Ο.Α.Κ.Α με 64-69,ο Παναθηναϊκός,στον 4ο τελικό(τελικός στέψης για τους ερυθρόλευκους)πήρε το πλεονέκτημά του πίσω κερδίζοντας στο Σ.Ε.Φ με 65-67,στέλνοντας την σειρά και πάλι στο Ο.Α.Κ.Α,στο παιχνίδι που θα έκρινε τον τίτλο.
Τον Οκτώβριο του 2009,στο αποχαιρετιστήριο παιχνίδι του,ο Αλβέρτης έκλεισε τον λόγο του προς το κοινό που κατέκλισε το Ο.Α.Κ.Α και που δεν σταμάτησε στιγμή να τον αποθεώνει καλώντας τους να μην ξεχάσουν ποτέ ''Στις χαρές και στις λύπες μαζί''.Ο κόσμος του τριφυλλιού δεν ξέχασε.Άλλωστε είναι και μότο των οπαδών του.Μετά τον χαμένο 3ο τελικό χειροκρότησε την ομάδα για όλες τις χαρές που τους έχει χαρίσει.Πρίν τον 4ο τελικό,στο ξενοδοχείο,οι παίκτες αποθεώθηκαν σαν θριαμβευτές.Τα υπόλοιπα,όσον αφορά την προετοιμασία εν όψει ντέρμπι,ήταν δουλειά του ''προπονητή''..
Με την νίκη του Παναθηναϊκού στο Σ.Ε.Φ στον 4ο τελικό,ο Αλβέρτης,συμπλήρωσε 15 στο σπίτι του αιώνιου αντιπάλου αφου σαν παίκτης το είχε πετύχει άλλες 14 φορές στην πλούσια καριέρα του(11 για το πρωτάθλημα και 3 για το κύπελλο).
Στις 3 Μα'ί'ου 2015,ο Παναθηναϊκός χάνει από τον Ολυμπιακό στο Ο.Α.Κ.Α με 66-77,χάνοντας και το πλεονέκτημα έδρας στους τελικούς.Στις 4 Μα'ί'ου,μία μέρα μετά δηλαδή και πρίν συμπληρωθούν 24 ώρες από την ήττα,ο Ντούσκο Ιβάνοβιτς αποτελεί παρελθόν από τον πάγκο της ομάδας.
Όπως και έναν χρόνο πρίν,ο Παναθηναϊκός απολύει τον προποητή του έχοντας νωρίτερα στεφθεί κυπελλούχος Ελλάδος και έχοντας επιτύχει πρόκριση στα προημιτελικά της euroleague,πράγματα που όπως φάνηκε,δεν αρκούν για να θεωρηθείς επιτυχημένος στο πόστο σου..
Στην περίπτωση Ιβάνοβιτς βέβαια υπήρξε και μία ''βαριά'' ήττα από τον αιώνιο αντίπαλο που στερεί το πλεονέκτημα έδρας αλλά αυτό,στην καλύτερη,να ήταν η αφορμή.Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.
Αυτό που οδήγησε στην απομάκρυνση του μέχρι πρότινος προπονητή των πρασίνων είναι η κακή εικόνα που παρουσίαζε η ομάδα.Το χειρότερο είναι πως έδειχνε μή αναστρέψιμη.
Το καλοκαίρι ο Παναθηναϊκός βγήκε στην αγορά για αναζήτηση ενός έμπειρου προπονητή,που θα αναλάμβανε το χτίσιμο του νέου Παναθηναϊκού εξελίσσοντας τους παίκτες και προωθώντας τα πιτσιρίκια καθώς υπήρχε το πλάνο της ελληνοποίησης.Αφού λοιπόν ένα μέγάλο μέρος Ελλήνων διεθνών παικτών του σήμερα και του αύριο το είχε ο Ολυμπιακός(Σπανούλης,Πρίντεζης,Μάντζαρης,Σλούκας,Παπαπέτρου,Αγραβάνης)και οι υπόλοιποι έμπειροι Έλληνες διεθνείς έπρεπε να πληρωθούν αδρά για να έρθουν,επιλέχθηκε η λύση της ανάπτυξης και προώθησης της επόμενης και της μεθεπόμενης γενιάς(Παππάς,Γιάνκοβιτς,Χαραλαμπόπουλος,Λούντζης,Παπαγιάννης,Κόνιαρης).
Οι περγαμηνές που ακολουθούσαν τον Ιβάνοβιτς ήταν αυτές του σκληρού αλλα δίκαιου προπονητή,που ποτέ δεν θα γίνει φίλος,δεν θα διασκεδάσει,δεν θα αστειευτεί με τους παίκτες και που ζεί και αναπνέει για την προπόνηση.Τα γαλόνια του,η ''δημιουργία'' της μεγάλης Ταού και η ανάδειξη μεγάλων παικτών όπως οι Σκόλα,Πριτζιόνι,Σκονοκίνι,Νοτσιόνι,Ομπέρτο.Με τους Βάσκους κατέκτησε το πρωτάθλημα το 2002 και συμμετείχε για πρώτη φορά σε Final4 φτάνοντας στον τελικό το 2005(έχασε από την Μακάμπι).Ακολούθησε ένα αποτυχημένο πέρασμα από την Μπαρτσελόνα(2005-2008 κατέκτησε 1 κύπελλο)και στο δεύτερο πέρασμά του από την Ταού(2008-2012)κατέκτησε ένα κύπελλο Ισπανίας το 2009 και το πρωτάθλημα το 2010 με 3-0 και μειονέκτημα έδρας απέναντι στην τότε πρωταθλήτρια Ευρώπης Μπαρτσελόνα!
Σίγουρα οι επιδόσεις της Βασκικής ομάδας ήταν εντυπωσιακές.Κανείς παίκτης που προπόνησε δεν θα πεί πως τον αγάπησε και δέθηκε μαζί του αλλά όλοι παραδέχονται πως εξελίχθηκαν και πέτυχαν βελτίωση που δεν θα είχαν με άλλον προπονητή,χάρη στην σκληρή προπόνηση και την πειθαρχία που επέβαλε.
Δύο ήταν τα λάθη στην περίπτωση Ιβάνοβιτς.Το πρώτο έχει να κάνει με τους παίκτες.Είναι τελείως διαφορετικό να αναλαμβάνεις τους παικταράδες που ανέλαβε,σε καλή ηλικία και να τους εξελίσεις και διαφορετικό να αναλαμβάνεις παίκτες που είναι μέτριοι ή που ίσως γίνουν καλοί όταν μεγαλώσουν,διότι ακόμα είναι παιδιά,και να σου λένε ''κάντους να πετάνε''.
Ο Διαμαντίδης και ο Φώτσης πρώτη φορά στην καριέρα τους,στα τελειώματα σχεδόν,έγιναν λοκατζήδες.Ο Μαυροκεφαλίδης πλήρωσε το ευαίσθητο σκαρί του,ο Νέλσον,που το λιγότερο ήρθε σαν ''πίτμπουλ'',έπαθε κάταγμα κόπωσης και δεν έχει βρεί ακόμα τον καλό του εαυτό και οι Μπλούμς,Σλότερ είναι μέτριοι(σε άλλες εποχές δεν θα πέρναγαν ούτε έξω από το Ο.Α.Κ.Α).Ο Μπατίστα είναι φιλότιμος αλλά όχι για να πάρει την ομάδα πάνω του,ο Μποχωρίδης δεν του έκανε όπως φάνηκε και τον Χαραλαμπόπουλο τον έβλεπε σαν παιδί ακόμα.Διότι αποκτήθηκε και για παιδαγωγός αλλά σαν επαγγελματίας,δεν έπαιρνε το ρίσκο χρησιμοποίησης των πιτσιρικάδων το οποίο έπραξε μετά την ''παραίνεση'' του προέδρου,ο οποίος εξέφρασε το παράπονό του και δημόσια,στην τηλεόραση.Έργο που πρέπει να του αναγνωρίσουμε είναι η εξέλιξη των Παππά,Γιάνκοβιτς.Αυτοι οι δύο άλλωστε είναι και οι μόνοι που κόλαγαν στην κατηγορία των παικτών της Ταού όταν ανέλαβε.Καλοί και με προοπτικές.
Το δεύτερο λάθος ήταν χρονικό.Από το 2012 δεν είχε προπονήσει άλλη ομάδα,πλην της εθνικής Βοσνίας που μία εθνική είναι άλλη υπόθεση.Τελευταίος τίτλος του σαν προπονητής το πρωτάθλημα Ισπανίας το 2010.Στην Ταού δεν υπήρξε ποτέ η πίεση για αποτελέσματα.Μπορεί στον Παναθηναϊκό να ισχυρίζονται πως προτεραιότητα είναι το χτίσιμο μιας ομάδας για το μέλλον,ωστόσο το βλέμμα,είναι πάντα στραμμένο στους τίτλος,τουλάχιστον τους εγχώριους.
Το μπάσκετ,όπως και όλα τα αθλήματα στις μέρες μας εξελίσσονται ραγδαία.Κάθε προπονητής οφείλει και αυτός να βελτιώνεται,να ενημερώνεται,να εξελίσσεται.Ακόμα και σε ερασιτεχνικό επίπεδο υπάρχουν άνθρωποι που με το μεράκι τους ξεχωρίζουν και πάνε το άθλημα μπροστά.
Έχοντας σαν σημαία την στρατιωτική πειθαρχία,δεν γίνεται στο πέρασμα των χρόνων,με αυτή την συνταγή αποκλειστικά,να θές να ανταγωνιστείς άλλους ''μάγειρες'' έχοντας σαν στόχο την νίκη.
Διαπίστωσα την λάθος πορεία του καραβιού αρκετούς μήνες νωρίτερα όταν σε έναν αγώνα των πρασίνων υπήρξε τηλεοπτικό πλάνο που έδειχνε τους Διαμαντίδη-Φώτση να κοιτάζονται με μία απελπισία,με μία δυσφορία για το σχέδιο που ακολουθούσαν και που δεν γινόταν να αλλάξει.
Ήταν φανερό πως οι παίκτες δεν διασκέδαζαν το μπάσκετ που έπαιζαν.Δεν είχαν την ψυχολογία ούτε να βγάλουν εγωισμό και πάθος στο γήπεδο.Κύκνειο άσμα του τσαμπουκά τους αποτέλεσε το 3ο παιχνίδι της σειράς με την ΤΣΣΚΑ στην Αθήνα,όταν κατάφεραν να πληγώσουν την Ρώσικη αρκούδα μετά από πραγματική μάχη.
Επιθετικό πλάνο δεν υπήρχε.Γρήγορη κυκλοφορία στην περιφέρεια με πάσες,χωρίς η μπάλα να σκάει καν στο έδαφος,ψάχνοντας το ελεύθερο σουτ.Άν μπεί έχει καλώς.Άν όχι..Εναλλακτικό σχέδιο αποτελούσαν μόνο οι εμπνεύσεις του αρχηγού που πάλευε με δύο και τρείς αντιπάλους ωστε να βρεί χώρο για να χαρίσει εύκολα καλάθια στους συμπαίκτες του.
Στην άμυνα,η οποία θα αποτελούσε τον θεμέλιο λήθο της λειτουργίας του τριφυλλιού,το τελευταίο διάστημα η εναλλαγή της μπάλας στην περιφέρεια με γρήγορο τρόπο για 3-4 φορές αρκούσε για να απορρυθμίσει πλήρως την ομάδα και να δεχτεί εύκολα καλάθια.Η άμυνα γρανίτης,που με την πίεση θα ωθούσε τους αντιπάλους στο λάθος και θα προσέφερε αιφνιδιασμούς,δεν εμφανίστηκε το 2015 με εξαίρεση συγκεκριμένες φάσεις στον αγώνα απένανι στην Ρεάλ στο Ο.Α.Κ.Α για το ΤΟΡ16.
Η αλλαγή προπονητή ήταν επιβεβλημένη για τον Παναθηναϊκό και πλέον είναι γεγονός.Ποιός όμως θα αναλάβει την καυτή θέση του προπονητή την δεδομένη χρονική περίοδο;;Ίσως η λύση να ακούει,και πάλι,στο όνομα Φραγκίσκος Αλβέρτης με τον Σωτήρη Μανωλόπουλο στο πλευρό του.Ή το ανάποδο.Ήδη ο δεύτερος έκανε το ντεμπούτο του σαν υπηρεσιακός στο παιχνίδι με τον Πανελευσινιακό για την προτελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος.
Αυτό που χρειάζεται είναι κάποιος που να γνωρίζει τα σύν και τα πλήν της ομάδας,που θα την προετοιμάσει,κυρίως ψυχολογικά,εν όψει των τελικών με τον Ολυμπιακό και που θα μελετήσει εξωνυχιστικά τις ερυθρόλευκες αδυναμίες.Εκτός των άλλων θα πρέπει να μυήσει στην ομάδα και τον αντικαταστάτη του Τζέιμς Γκίστ ο οποίος θα ανακοινωθεί στις επόμενες μέρες.
Προσωπικά θεωρώ πως δεν χρειάζεται άλλος προπονητής διότι είτε θα είναι ''περαστικός'' οπότε ποιός ο λόγος,είτε θα μείνει μεν και του χρόνου(λέμε τώρα)αλλά θα έχει δε,πιθανόν,να δουλέψει κουβαλώντας μία αποτυχία σε τελικούς.
ΥΓ:Με τις ''ομορφιές'' που έγιναν στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό,οι πράσινοι μετά την τιμωρία 3 αγωνιστικών κεκλεισμένων των θυρών που τους επιβλήθηκε θα αναγκαστούν να δώσουν χωρίς κόσμο το παιχνίδι με τον Απόλλωνα για την τελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος,το 1ο παιχνίδι για τα προημιτελικά στα πλέι-οφ και το πρώτο παιχνίδι για τα ημιτελικά.Κόσμος ξανά στον 3ο ημιτελικό,ζέσταμα εν όψει Ολυμπιακού.
ΥΓ1:Στην περίπτωση Λαουάλ όπως φάνηκε και στο παιχνίδι με τον Πανελευσινιακό,ο Ιβάνοβιτς είχε δίκιο που τον άφηνε ακόμα και εκτός δωδεκάδας.Ο Μανωλόπουλος του έδωσε χρόνο και αυτό που είδαμε ήταν ένα ''κομμάτι κρέας'' που περιφερόταν.Χωρίς νεύρο και όρεξη.
ΥΓ2:Εάν ο Ιβάνοβιτς είχε στα χέρια του ένα ρόστερ με Μάντζαρη,Σλούκα,Λούντζη στο 1,Παππά στο 2,Γιάνκοβιτς,Παπαπέτρου στο 3,Αγραβάνη,Χαραλαμπόπουλο στο 4(για να διατηρήσω το μπάτζετ χαμηλά,χωρίς υπερβολές θα γεμίσω τις ''τρύπες'' με Σλότερ,Μπατίστα,Μαυροκεφαλίδη,Ντάνστον),σε 3 χρόνια,το πολύ,θα σήκωνε ευρωλίγκα!Χωρις Σπανούλη,χωρίς Διαμαντίδη.Ούτε τον Πρίντεζη δεν έβαλα μέσα φανταστείτε.Με τέτοιους παίκτες θα ήθελε να δουλέψει.Αποδεδειγμένα καλούς,έτοιμοι για την εκτόξευση.Τουλάχιστον ο Παναθηναϊκός και η Εθνική ''κέρδισαν'' τους Παππά-Γιάνκοβιτς.
Δημήτρης Λιαργκόβας